smaragd

daar lig je dan
akker van belofte
glooiend in het licht
als een beminde

deinend in mijn blik
hangmat van verlangen
gekoesterd door de zon
met weligheid omhangen

de elzenhaag hoedt je
voor de strakke wind
een smaragd
voor ieder die je mint

je boomgaard lokt
geen merel is beducht
je aarde komt tot leven
de hemel opgelucht


delius