wandelimpressie

zondagmorgen vroeg
meeuwen drinken aan een plas
de iepen zwijgen

ik stap langs holle wegen
er kraait een haan oproerig


winter als gedicht
in de fruittuin hangt muisstil
een roerloos wachten

de greppels staan vol water
een wolk spiegelt zich erin


uitgehold staat hij
te sterven staande zoals
het kennelijk hoort

verwoest door vele jaren
nooit boog hij het koppig hoofd


flets hangt de hoeve
aan kale wintertakken
bladstil is het erf

van ver lijken de vensters
mismoedig loden spiegels


bomen koel geveld
uitgeteld liggen languit
in ongenade

de allee oogt nu vaalgrijs
de wind raakt het noorden kwijt


de akkers zuchten
water tot aan de lippen
vogels landen kil

nu naar de hemel kijken
paarden draven in de lucht


langs het slome pad
kikkert een lijdzaam gespan
de weiden loeren

stoutmoedig zadelt de wind
in het westen zijn paarden



delius