voor de vogels

onder de bomen
lig je half ontbloot
maar je hebt geen koud

van je glazen trots
rest alleen nog puin
groen zijn je open wonden

klimop kruipt in je oksels
witte dovenetel
in je afhangende mond

hagedissen zoeken toevlucht
in je verweerde voegen
zelfs mieren bijten in je huid

een stilzwijgen overvalt
je ogen die verlegen
even opwaarts kijken

de uitgeputte stenen
vertellen aan klimop
en wilde braam
je hopeloos verloren faam


delius